ATHENA’YA AŞK
Bir gece yıldızlara sordum seni,
Gökyüzü sustu…
Çünkü hiçbir yıldız,
Senin gözlerindeki bilgeliği anlatacak kadar
Eski değildi.
Adını söyledim: Athena…
Rüzgâr yön değiştirdi,
Denizler dalgalarını susturdu,
Ve zaman,
Bir anlığına yürümeyi bıraktı.
Çünkü sen sadece bir kadın değildin;
Sen, düşüncenin kanatlarında doğan
Bir sonsuzluktun.
Başında savaşın gölgesi,
Elinde adaletin ışığı vardı.
Ama seni büyük yapan
Kılıcın değildi Athena…
Senin en büyük silahın
Aklındı.
İnsanlar güç için savaşırken
Sen bilgeliği seçtin.
Krallar dünyaları yönetmek isterken
Sen bir insanın kalbine dokunmanın
Bütün krallıklardan daha büyük olduğunu biliyordun.
Ve ben…
Ben seni bir tanrıça olduğun için sevmedim.
Seni,
Bir insanın sahip olabileceği
En büyük mucize olduğun için sevdim.
Eğer aşk bir savaşsa,
Ben çoktan yenildim sana.
Ama bu yenilgi
Hayatımın en güzel zaferiydi.
Çünkü senin yanında kaybetmek bile
Dünyayı kazanmaktan daha güzeldi.
Athena…
Senin adın geçtiğinde
Bir şehir uyanıyor içimde.
Sokaklarında hayallerim dolaşıyor,
Meydanlarında kalbim seni bekliyor,
Ve bütün kapılar
Sana açılıyor.
Sen gelince
Gece bile gündüz olmak istiyor.
Ay, yüzünü görmek için
Bulutların arasından eğiliyor.
Yıldızlar sana yakın olmak için
Gökyüzünden düşmek istiyor.
Ben ise…
Sadece sana yakın olmak istiyorum.
Ne bir tanrıça olarak,
Ne ulaşılmaz bir efsane olarak…
Sadece bir an…
Başımı kalbine koyabileceğim kadar
Yakın olmak.
Bilirim Athena,
Sen savaşların içinden geldin.
Nice korkular gördün,
Nice insanların karanlığını taşıdın.
Ama keşke bilseydin…
Ben sana savaş açmak için değil,
Yaralarını sevmek için geldim.
Elindeki kalkanı bırak demiyorum.
Çünkü seni Athena yapan
Gücün.
Sadece bazen…
O güçlü ellerin
Benim ellerimde dinlensin istiyorum.
Çünkü dünyanın en güçlü insanı bile
Bazen sevilmeye ihtiyaç duyar.
Ve sen…
Sen binlerce yılın bilgeliğini taşısan da
Ben senin kalbinde
Bir çocuk kadar masum bir yer bulmak isterdim.
Athena…
Eğer yeniden doğmak mümkünse,
Bin kere doğayım.
Bin farklı dünyada,
Bin farklı gökyüzünün altında,
Bin farklı kaderin içinde…
Ama her defasında
Seni yeniden bulayım.
Belki bir şehirde filozof olursun,
Ben seni dinleyen bir yabancı olurum.
Belki bir savaş meydanında
Elinde kalkanınla yürürsün,
Ben uzaktan sana hayran kalan
Adsız bir asker olurum.
Belki hiçbir tanrıça olmazsın…
Sadece sıradan bir kadın.
İşte o zaman bile
Seni tanırım Athena.
Çünkü bazı insanlar
Yüzleriyle değil,
Ruhlarının ışığıyla tanınır.
Senin ruhun ise
Karanlığın bile unutamadığı bir güneştir.
Ve eğer bir gün
Dünya bütün kitaplarını kaybederse…
İnsanlık bütün bilgeliğini unutursa…
Ben yine de korkmam.
Çünkü sen varsın Athena.
Senin bir bakışında
Bin kitaplık bilgi,
Bir gülüşünde
Bin baharlık umut,
Bir kalbinde ise
Bütün dünyayı yeniden kuracak kadar
Aşk var.
Ben seni
Ölümsüz olduğun için sevmiyorum.
Ben seni sevdiğim için
Ölümsüz yapmak istiyorum.
Adını kalbimin en derin yerine yazdım.
Oraya ne zaman dokunsam
Senin sesin geliyor:
“Bilgelik, sevmeyi bilenlerin kalbinde yaşar.”
Ve ben o gün anladım…
Dünyadaki en büyük savaş
İnsanların birbirine karşı yaptığı savaş değilmiş.
En büyük savaş,
Bir kalbin
Sevdiği kişiye ulaşmak için
Kendi yalnızlığıyla yaptığı savaşmış.
Ben o savaşı verdim Athena.
Karanlık gecelerden geçtim,
Sessizliklerle konuştum,
Özlemi omuzlarımda taşıdım.
Ama hiç vazgeçmedim.
Çünkü seni sevmek
Bir mucizeye inanmak gibiydi.
Ve şimdi…
Eğer bütün tanrılar karşıma geçse,
Eğer bütün dünyalar önümde yıkılsa,
Eğer zaman bana
Sadece bir tek kelime söyleme hakkı verse…
Gözlerimi kapatır,
Bütün evrene karşı
Son kez haykırırdım:
ATHENA!
Çünkü bazı isimler
Sadece söylenmez…
Bazı isimler
Bir ömür boyunca
Kalpte yankılanır.
Sen benim için bir isim değilsin.
Sen…
Bir şiirin yazılmadan önceki gözyaşı,
Bir yıldızın doğmadan önceki ışığı,
Bir savaşçının düşmeden önceki duası,
Ve bir âşığın
Hayatında gördüğü
En güzel mucizesin.
Ey bilgelik kadar derin,
Gökyüzü kadar özgür,
Savaş kadar güçlü,
Aşk kadar güzel Athena…
Eğer dünya bir gün
Bütün güzelliklerini kaybederse,
Ben yine seni anlatırım.
Eğer bütün şairler susarsa,
Ben yine seni yazarım.
Ve eğer bir gün
Ben de bu dünyadan gidersem…
Rüzgâr adını taşısın.
Denizler sana şiir söylesin.
Yıldızlar seni hatırlasın.
Çünkü ben giderim…
Ama sana olan aşkım kalır.
Ve belki bin yıl sonra
Bir şair gece gökyüzüne bakar,
Kalbinde sebebini bilmediği
Bir güzellik hisseder.
İşte o zaman bilsin:
Bu dünyada bir zamanlar
Bir insan vardı…
Ve o insan,
Athena’yı
Dünyanın bütün kelimelerinden
Daha çok sevdi.
